Türk Edebiyatının önemli isimlerinden olan, hayatı boyunca Türkçe'ye bağlılığı ile tanınan; şiir, gezi notları, edebi metin incelemeleri, anı yazılarıyla bilinen usta şair ve yazar Yavuz Bülent Bakiler (d.23 Nisan 1936) bugün vefat etti. (28/09/2025) Türk Edebiyat dünyası için kıymetli bir isimdi. Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun. Yavuz Bülent Bakiler'in en bilinen şiiri ile bu şiirin ardındaki aşk hikayesini, şairin kendi anlatımıyla sizlere aktaralım.
"Buradaki
aşk hikayesinin benzeri, ne yarım kalmış hayatlar ve hikayeler
vardır. Sessizce çekip gidenler, yaşanmış onca hatırayı yok sayanlar,
hiçbir şey olmamış gibi vefasızlık içinde kalanlar, eskiyi hatırlamamak
için nice yenilere kucak açanlar ve daha neler neler. Bazen erkek çeker
gider, bazen kadın. Geride hep duygu ve aşkla yoğrulmuş bir kalp
bırakırlar. Gidenler yıktığı enkazı görmekten acizdir, hiçbir şey olmamış gibi yok sayarak yaşamaya devam ederler.
Kavuşmak, hayal gibi kalır işte. Bazen de iki tarafta sevdiği halde
anlamsızca uzaklaşırlar birbirinden. Anlaşılmaz engeller vardır
aralarında. Bir türlü bu engelleri aşmayı denemezler, sadece susarlar
ve sessizliğe gömülürler, sonunda yine çekip giderler. Geride ne kalır?
Yakıp kül eden koca bir Aşk.
Nedir
ki Aşk? Aşk; bir bilinmezlik hali. Tanımlara göre aşk, karşılıklı
olunca güzel ve yaşanılır bir sevgi yumağı ve bütünleşme haliyken,
karşılıksız olunca yakıcı bir ızdırab ve acı bir kalp sızısı. Bu iki
durumu da "yaşayanlar" ancak
hakkıyla bilir. Selam olsun o aşka. Buradaki şiir ve hikayesi; aşk
içinde kalanlara, aşka dalanlara, geride kalanlara, çekip gidenlere,
sevip de ayrılanlara, gözleriyle yalan söyleyenlere, kalpten sevip
kavuşanlara, sebepsiz ayrılanlara, nice yaşanmış duyguyu yok sayıp
birilerini kullananlara usta şairden ithaf olsun." (KP)
