İslam sanatının önemli bir parçası olan cami mimarisi ve işçiliği; özellikle tezhib, hat, kubbe, minare şerefeleri ve alemleri ile kendini belli eder. Klasik cami mimarisi içinde dıştan dikkat çeken en önemli yapı; kubbe ve minaredir. Kubbelerin ve mineralerin üzerine bir işaret olarak "alem" adı verilen bakır ve kurşundan yapılma işlemeler konulur. Kubbe yapısı, diğer inanışlara ait yapılarda da sıklıkla göze çarpar. Bu nedenle özellikle Osmanlı devleti ile birlikte kubbe ve minare üzerine alem konulması yaygın hale gelmiştir. Cami alemi, dini bir zorunluluk olmamakla birlikte, İslam mimarisinde yaygın olarak kullanılan bir tepe unsurudur ve pratikte yapının cami olduğunu gösteren sembolik bir işaret işlevi görür. Alemlerde sıklıkla hilal motifi tercih edilmiştir; ancak bu kullanım dinî bir emir değil, tarihsel ve kültürel tercihlerden kaynaklanmaktadır. Cami alemi üzerindeki hilal motifi, kubbenin bulunduğu yapının diğer dini yapılardan ayrılarak bir İslam mabedi olduğuna işaret eder. Hilal figürü, İslam'dan önce Mezopotamya, Mısır, Fenike, Bizans, Sasaniler ve diğer bazı eski devletlerde de görülmüştür. Selçuklular ve özellikle Osmanlı İmparatorluğu döneminde, Haçlı
seferlerine karşı savaşlarda bir "karşı sembol" olarak hilal tercih edilmiştir. Bu dönemlerde, sancaklarda ve mabedlerde simge olarak hilal kullanıldığı için İslam dünyasında zamanla yaygınlaşmıştır. Bu süreçte İslam dini, geleneksel anlayışta hilal sembolü ile kültürel olarak özdeşleşmiş ve pek çok Müslüman devlet, bayraklarında hilal simgesine yer vermiştir.
