Bir nükte olarak söylenen "Vermeyince Mabud neylesin Mahmud" sözünün hikayesi hakkında şöyle bir hal nakledilir. Osmanlı devleti zamanında Sultan Mahmud kıyafet değiştirip, beraberinde sadrazam ve birkaç muhafız
ile halkı teftişe çıkmış. Dolaşırken bir kahvehaneye girip ot urmuşlar.
Bakmışlar müşteriler kahvehaneciye seslenip duruyor: "Tıkandı Baba, çay
getir"; "Tıkandı Baba kahve getir". Tıkandı Baba lakabı Sultan Mahmud'a
ilginç gelmiş. Merak edip kahvehaneciyi çağırmış. Kahvehaneci gelince:
- Baba sana neden "Tıkandı Baba" derler? Hele otur da anlat, demiş. Tıkandı Baba başlamış anlatmaya:
- Ben bir gece, bir rüya gördüm. Rüyamda tanıdığım tüm insanların bir
çeşmesi vardı ve hepsinin çeşmesinden oluk oluk su akıyordu. Benim de
bir çeşmem vardı fakat benim çeşmemdeki su ip gibi akıyordu. Sonra ben;
"Keşke benim çeşmem de onlarınki kadar aksa" diye içimden geçirdim.
Sonra yerden bir çomak alıp suyun geldiği oluğu dürtmeye başladım. Ben
oluğu dürterken çomak kırıldı ve ip gibi akan suyum damlamaya başladı.
Bu sefer ben; "Keşke çeşmem diğerlerininki kadar olmasa da, bari eskisi
kadar aksa" diye içimden geçirdim ve oluğu kurcalamaya devam ettim. Ben
uğraşırken suyun geldiği oluk tamamen kırıldı. Az önce damlayan suyum,
tamamen kesildi. Ben yine uğraşmaya devam ediyordum ki, o sırada bir melek
göründü; bana "Su Tıkandı artık, Artık uğraşma!" dedi. O gün bu gündür bu
rüyamı kime anlattıysam adım "Tıkandı Baba'ya çıktı. Hangi işe elimi
attıysam olmadı. Şimdi de burada çaycılık yapıp zar zor geçinmeye
çalışıyorum.
Tıkandı baba'nın anlattıklarından etkilenen Sultan
Mahmud, muhafızlarına; "Bundan sonra her gün bu adama bir tepsi baklava
getirin; her baklava diliminin altına da bir altın koyun." diye emir
vermiş. Hemen ertesi gün askerler ilk tepsi baklavayı getirip, Tıkandı
Baba'ya teslim etmişler. "Padişahımızdandır" diyerek...
Tıkandı Baba
baklavaya sevinmiş. "Ne zamandır tatlı yemişliğim de yoktu" diye
içinden geçirmiş. Almış tepsiyi tutmuş evinin yolunu. Yolda düşünmüş
kendi kendine; "Yahu ben bir canıma nasıl yerim bir tepsi baklavayı? En
iyisi ben buna hiç dokunmadan satayım."
Tıkandı Baba işlek bir yol
kenarına kurmuş tezgâhını başlamış; "Taze baklava! Taze baklava!" diye
bağırmaya... Bu sırada yoldan geçen bir Yahudi baklavaya talip olmuş. Üç
aşağı beş yukarı anlaşmışlar, Yahudi baklavayı alıp gitmiş... Tıkandı
Baba baklavadan kazandığı ile ihtiyaçlarının bir kısmını karşılamış.
Yahudi baklavayı evine götürmüş. Bir dilim atmış ağzına... Fakat dişine
bir şey değmiş... Bu nedir diye bir bakmış ki; altın. Ve baklavanın her
diliminin altında bir tane altın... Yahudi bu duruma anlam veremese de
ertesi gün tekrar aynı yere gitmiş ki; aynı adamı görür müyüm diye...
Bakmış ki adam orada... Demiş ki; "Sen her akşam burada olacaksan, biraz
indirim yap da ben her akşam alayım bu baklavaları senden." Tıkandı
Baba kabul etmiş ve her akşam baklavayı Yahudi'ye satmaya başlamış.
Sultan Mahmud, bir ay baklava gönderdikten sonra; "Bakalım Tıkandı Baba
şimdi ne durumda?" deyip adamlarıyla beraber tutmuş kahvenin yolunu.
Fakat bu kez kıyafet değiştirmeden... Sultan Mahmud bakmış ki; Tıkandı
Baba aynı tas aynı hamam. Ne uzamış ne kısalmış. Yine aynı kahvehanede,
ekmek kavgasında... Sultan Mahmud, Tıkandı Baba'yı yanına çağırtıp
sormuş: - Tıkandı Baba sana yolladığım baklavaları almadın mı? Tıkandı Baba biraz mahcup:
- Geldi hünkârım, demiş. Ben de satıp ihtiyaçlarımı giderdim. Duacınızım.
Sultan Mahmud, bunu duyunca tebessüm etmiş. "Anlaşıldı Tıkandı Baba,
sen gel bakalım benimle" demiş. Birlikte sarayın yolunu tutmuşlar.
Saraya varınca Sultan Mahmud, Tıkandı Baba'yı doğruca hazine odasına
götürmüş. Sultan Mahmud, Tıkandı Baba'nın eline bir kürek tutuşturup:
- Baba daldır bakalım küreği istediğin yere... Küreğin üzerinde ne kalırsa senindir, demiş.
Bunu duyan Tıkandı Baba öyle heyecanlanmış ki; küreği ters tuttuğunu
fark etmemiş bile... Hızla küreği daldırıp çıkarmış ama ne çare? Kürek
ters olunca üzerinde bir tanecik altın kalmış o da düştü düşecek...
Derken o da düşmüş.
Sultan Mahmud: - Baba, demiş. Senin buradan nasibin yok! Sen şu bizim askerleri takip et. Onlar ne derse yap. Tıkandı Baba boynunu büküp düşmüş askerlerin önüne... Sultan Mahmud askerlerden birini yanına çağırmış:
- Bu adamı alın Üsküdar'a götürün, demiş. Deyin ki; baba bir taş seç.
Seçtiği taşa karışmayın. Sonra deyin ki; seçtiğin taşı fırlat. Tıkandı
Baba taşı ne kadar uzağa atarsa; durduğu yerden taşı attığı yere kadar
ona verin.
Askerler Tıkandı Baba'yı alıp Üsküdar'a götürmüş.
Demişler ki baba bir taş seç. Tıkandı Baba sormuş "Ne için ki?" diye ama
askerler bir şey söylememiş. Tıkandı Baba; şu büyüktü, şu küçüktü, şu
yamuktu derken kocaman bir kayaya sarılmış demiş ki seçtiğim taş budur.
Askerler demiş ki; "Baba sen şimdi bu taşı fırlat, ne kadar uzağa
atarsan o kadar yer senindir." Bunu duyan Tıkandı Baba heyecanla seçtiği
taşa atılmış, güç bela yerden kaldırmış. Fakat taşın ağırlığını
direyemeyip elinde taş olduğu halde sırtüstü devrilmiş. Taş da üzerine
düştüğünden oracıkta can vermiş.
Askerler gidip durumu Sultan Mahmud'a
anlattıklarında, Sultan Mahmud o meşhur sözünü söylemiş:
- Vermeyince Mabud, neylesin Mahmud?
Osmanlı Türkçesi olarak da "Tıkandı Baba" Hikayesini aşağıdaki bağlantıdan okuyabilirsiniz.
